Dit blog bestaat tien jaar: al sinds 2016 schrijf ik over taal en geschiedenis. Welke artikelen hebben jullie in het afgelopen decennium het meest gelezen? Tot het einde van het jaar blik ik terug met de populairste stukken. Op nummer 9: het artikel over woorden die het Engels niet kent, zoals ‘inham’.
Ik schrijf liever niet over het Engels. Die taal is al zo groot en zo bekend en er wordt al zo veel over geschreven – dat voelt niet origineel. Bovendien geef ik het Engels stiekem de schuld van culturele verarming, want welke Nederlander begrijpt er nou nog Duits of Frans? Nou, van dat soort gedachtes hebben jullie geen last. My God, wat reageerden jullie enthousiast op dit artikel (net als op dit stuk, een van mijn persoonlijke favorieten). En dat is natuurlijk alleen maar leuk.
In het artikel wilde ik aantonen dat zelfs de wereldtaal Engels voor sommige verschijnselen geen woorden kent, en andere talen wel (natuurlijk geldt dit andersom ook). Want hoe zeggen ze ‘inham’ overzee? Ik vroeg jullie met meer onvertaalbare termen te komen en beloofde ze serieus te gaan onderzoeken. Drie jaar later presenteerde ik het eindverslag. Met daarin de Engelse vertaling van ‘inham’ (die tekortschiet, maar waarvoor het Nederlands dan weer geen tegenhanger heeft) én literair vertaler Sjaak Commandeur met nog veel méér onvertaalbare Nederlandse woorden – wat dacht je van ‘mens’ en ‘waaien’?
Lees maar even terug.
