
In de biografie De zwijger. Het leven van Willem van Oranje (2021) strooit René van Stipriaan met verrassende feiten. De weetjes die mij het meeste opvielen, zet ik op een rij. In deze tweede aflevering: feit 5 tot en met 8. Waarin Willem van Oranje delen van de Nederlanden zomaar weg wil geven en een Haarlemse vrouw Spaanse soldaten beledigt met haar aars.
5.
Het plan de Nederlanden te verdelen
De Tachtigjarige Oorlog (1568–1648) of Nederlandse Opstand was begonnen en de eerste jaren verliepen niet best – althans, voor het kamp van Willem van Oranje. Dat kwam door de man die de Spaanse koning Filips II naar de Lage Landen had gestuurd om de orde te herstellen: de hertog van Alva. Oranje ontvluchtte het land, net als vele calvinisten en andere anti-Spaanse edelen en burgers.
In drie jaar tijd liet Alva Oranjes zoon Filips Willem oppakken, de graven van Egmond en Horne onthoofden en de ‘Bloedraad’ instellen, een rechtbank die duizenden protestanten of ketters veroordeelde. Wanhopig zocht Oranje steun in het buitenland. Zijn broer Lodewijk van Nassau (1538–1574) was daarbij goud waard. Lodewijk, een overtuigd calvinist en vaardig diplomaat, knoopte betrekkingen aan met protestantse leiders in Frankrijk, Engeland, Toscane en elders, die in het katholieke Spanje een bedreiging zagen.
Verder lezen →








